Luzem IQF Moonfish

W biologii istniała zasada, którą odkąd pamiętamy uważano za ewangelię: żadna ryba nie wytwarza ciepła w całym ciele. Potem pojawiła się ryba księżycowa i ta zasada upadła. Tym, co czyni to zwierzę wyjątkowym, nie jest tylko to, że jest ciepłe,-ale to, że ciepło dociera wszędzie. Ani pojedynczy organ, ani pasek mięśnia, ani najbardziej zewnętrzny promień płetwy nie ucieknie spod osłony termicznej, którą tka z własnego metabolizmu. Inne tak zwane-ciepłe-ryby ciepłokrwiste-tuńczyk żółtopłetwy-prowadzą częściową grę, zachowując skromną rezerwę cieplną wokół mózgu lub za oczami, oddając resztę swojej masy otaczającemu chłódowi. Moonfish nie uznaje kompromisów. Jego przełom następuje w skrzelach, gdzie naczynia krwionośne tworzą niemożliwie szczelny wymiennik przeciwprądowy: dwa równoległe strumienie, jeden gorący i drugi zimny, płynący w przeciwnych kierunkach, a między nimi jest jedynie szept tkanki. Gdy podgrzana krew przygotowuje się do oddania ciepła do morza, zimny strumień przechwytuje ją, wciągając tę ​​energię z powrotem do wewnątrz. Obwód trzyma. Konsekwencje rozgrywają się setki metrów pod powierzchnią, w wodzie ledwie powyżej zera, pod ciśnieniem, które załamuje większość strategii życiowych. Tam na dole każdy inny duży drapieżnik zwalnia do pełzania, reakcje są przytępione, ataki opóźnione. Moonfish nie zwalnia tempa. Jego mięśnie tułowia są o 5 stopni cieplejsze niż otaczająca je otchłań, zapewniając prędkość i precyzję, której zimno nie jest w stanie zniszczyć. Głębia niczego nie zmienia. Ciemność nic nie znaczy. Ryba biegnie dzięki własnemu ogniu i biegnie szybko.